Eerst worden ze verdacht van moord, dan van doodslag en nu zijn de daders zelfs vrijgesproken van dood door schuld. Voor de nabestaanden van Tim Benningshof (foto) is het oordeel van de Rotterdamse rechtbank op 9 juli weer een klap in het gezicht.
De bom die hun leven verwoest, gaat af in het pinksterweekend van 2006. Tim (21) gebruikt die nacht drugs op een privéfeestje en wordt niet meer wakker. Waarschijnlijk is een slokje van de liefdesdrug GHB hem fataal geworden. Waarschijnlijk, want de doodsoorzaak kan achteraf niet meer worden vastgesteld. Zijn lichaam wordt pas vijf maanden later gevonden. Het ligt begraven in recreatiegebied Brielse Maas. Pizza, zijn beste vriend, heeft hem daar meteen na zijn overlijden in de kofferbak van zijn auto naartoe gebracht. Over wie de beslissing neemt om het lichaam van Tim op te bergen in plaats van 112 te bellen, spreken de verdachten Giuseppe F. (26), alias Pizza, en partygirl Sandra V. (43) elkaar tot op de dag van vandaag tegen. Maar dat het voor Sandra die pinksternacht in juni 2006 met een lijk in haar woning geen geschikt moment was om de politie te ontvangen, is duidelijk. Ze dealde in drugs en haar hele flat lag er vol mee. Geen aanbeveling voor een moeder van twee kinderen. Toch zijn de nabestaanden vooral woedend op Pizza. Tims beste vriend nam de familie op een weerzinwekkende manier in de maling. Vijf maanden lang speelde hij toneel: hij ging zelfs met de ouders en vrienden van Tim helpen zoeken naar zijn 'vermiste' gabber. Pizza heeft daar nu spijt van als haren op zijn hoofd. Maar toen hij Tim eenmaal had begraven, kon hij voor zijn gevoel niet meer terug. Wel groeide het schuldgevoel, vertelt hij de rechters. Giuseppe liep zelfs rond met zelfmoordplannen. "Ik kon er niet mee leven. Ik heb momenten gehad dat ik dacht: ik ga nu springen."Tim Benningshof, na vijf maanden gevonden.
Het
begraven van zijn vriend en het langdurige zwijgen heeft zijn
strafmaat overigens geen slecht gedaan. Omdat het lichaam van Tim al in
verregaande staat van ontbinding was toen het werd gevonden, kon er
geen doodsoorzaak worden vastgesteld. Dus kon ook niet worden bewezen
dat het zijn of Sandra's schuld was dat Tim door de drugs was overleden.
Justitie ging daar nu juist vanuit. Ze hadden Tim GHB verstrekt zonder
hem te waarschuwen voor de risico's en hebben geen medische hulp
ingeroepen toen hij geen reactie meer gaf. Justitie eiste daarom
drieënhalf jaar cel. De rechtbank oordeelde anders. Giuseppe F. en
Sandra V. zijn nu alleen schuldig aan 'het wegmaken van een lijk'. De
straf die daarvoor staat, 324 dagen celstraf, hebben ze al uitgezeten
in hun voorarrest. Bob, de vader van Tim, is bitter. "Moord is niet
bewezen, oké. Maar dat hij het lichaam van Tim vijf maanden verbergt,
dat is nu beloond!
Wrang is ook dat Pizza nog steeds op een
steenworp afstand woont van de familie van Tim. Ze doen boodschappen in
hetzelfde winkelcentrum. De vraag is voor wie die ontmoetingen het
pijnlijkst zijn. Zoals de advocaat van Giuseppe, Ed Manders, het
verwoordt: "In deze zaak zijn geen daders, alleen maar slachtoffers."
Fatale vriendschap
Een moord zonder lijk is vaak moeilijk te bewijzen. Maar hoe zit het met een zaak waarbij er wél een stoffelijk overschot is gevonden, de omstandigheden uiterst verdacht zijn, de recherche enkele verdachten op het spoor komt maar de exacte doodsoorzaak niet meer te achterhalen is? Ook dán kan het gebeuren dat er van een zorgvuldig opgebouwd dossier geen spaan heel blijft. De nabestaanden van de 21-jarige Tim Benningshof weten daar sinds gisteren alles van.
Het is het pinksterweekend van 2006, als Tim samen met zijn beste vriend Guiseppe F. op bezoek gaat bij hun gezamenlijke vriendin Sandra V. in de Rotterdamse wijk Ommoord. De vrouw staat bekend als een feestbeest en in haar flat weet zo’n beetje iedereen dat ze niet alleen twee kinderen opvoedt, maar ook volop in drugs dealt. Hoe de avond precies verloopt is tot op de dag van vandaag niet duidelijk; Guiseppe en Sandra spreken elkaar op dat punt tegen. Feit is wel dat er drugs worden gebruikt en dat ook Tim een dosis verdovende middelen (vermoedelijk GHB) binnenkrijgt. De vraag is echter in hoeverre hij dat vrijwillig doet en of Sandra en Guiseppe hun vriend voldoende hebben gewezen op de risico’s van het middeltje.
En dan gaat het vreselijk fout. Tim zakt weg in een diepe slaap en is niet meer wakker te krijgen. Na enige tijd wordt duidelijk dat de Rotterdammer aan de drugs is bezweken. Guiseppe en Sandra raken in paniek, zo hebben ze politie en justitie steeds voorgehouden, omdat ze beseffen dat het bellen van het alarmnummer zou betekenen dat de politie niet alleen met het stoffelijk overschot wordt geconfronteerd, maar ook met een huis vol verdovende middelen. En dus wordt er gekozen voor een andere optie, één met verstrekkende gevolgen.
Guiseppe sleept het lichaam van zijn vriend naar buiten, legt het in de kofferbak van zijn auto en rijdt ermee naar recreatiegebied Brielse Maas, waar hij het begraaft. Als een dag later de vermissing van Tim aan het licht komt, houden Guiseppe en Sandra zich van de domme. Sterker nog, boezemvriend Guiseppe toont zich zeer aangeslagen door de verdwijning van zijn gabber en helpt de familie ijverig mee met zoeken. Vijf maanden later komt het bedrog dankzij een tip aan de politie aan het licht. Guiseppe F. en Sandra V. worden aangehouden en het lichaam van Tim wordt op aanwijzing van Guiseppe opgegraven.
Het is inmiddels juli 2008 als het tweetal voor de Rotterdamse rechtbank moet verschijnen. De officier van justitie eist voor beiden 3,5 jaar cel wegens dood door schuld. Maar de rechtbank komt tot een ander oordeel; omdat de doodsoorzaak niet kon worden vastgesteld dienen F. en V. te worden vrijgesproken. Het OM gaat in hoger beroep en als de verdachten in begin deze maand terecht staan bij het gerechtshof in Den Haag horen ze opnieuw 3,5 jaar cel eisen. Maar ook het hof vindt dat er onvoldoende bewijs is dat Guiseppe en Sandra verantwoordelijk zijn voor de dood van Tim Benningshof en spreekt hen vrij. Wel worden ze veroordeeld tot respectievelijk veertien en vijftien maanden cel wegens het verbergen van een lijk.
Met deze vrijspraak is het justitiële dossier Benningshof vermoedelijk gesloten. Maar voor de betrokkenen is het natuurlijk nog lang niet over. De familie van Tim zal mogelijk nooit weten waaraan de jonge Rotterdammer precies is overleden en in hoeverre Guiseppe en Sandra daar de hand in hebben gehad. En de verdachten zelf zeggen spijt te hebben van hun impulsieve besluit om zich in die fatale nacht van Tims lichaam te ontdoen. Guiseppe zou zelfs hebben overwogen om zelfmoord te plegen, zó zat hij met alles in zijn maag. Misschien had Guiseppes advocaat wel gelijk toe hij zei: “Deze zaak kent geen daders, alleen slachtoffers.”
Henk Strootman
Redactie Peter R. de Vries
De rechtbank in Rotterdam heeft twee verdachten vrijgesproken van de dood van Tim Benningshof, twee jaar geleden.
De 21-jarige Tim overleed na een avond van drank en drugs. De verdachten, onder wie zijn beste vriend, verborgen het lichaam en hielden vervolgens maandenlang hun mond.
Vrijspraak voor verdachten Tim Benningshof, hart van nederland , 9 juli 2008.
Radio Rijnmond 21-06-2010 | 10:57
Een man en een vrouw uit Rotterdam zijn ook in hoger beroep vrijgesproken van de moord op Tim Benningshof. Volgens het hof in Den Haag staat niet vast dat het slachtoffer een fatale hoeveelheid drugs kreeg toegediend.
De 21-jarige Benningshof overleed in juni 2006. Vijf maanden later werd zijn lichaam gevonden in het recreatiegebied de Brielse Maas. Het hof gaat ervan uit dat de man daar is begraven door de twee verdachten. Zij krijgen voor het wegwerken van het lijk een straf van 14 en 15 maanden.
Justitie ging ervan uit dat Benningshof was overleden door het bewust toedienen van de narcosedrug GHB. Zij had een straf geëist van 3,5 jaar cel. Maar volgens het hof kan de doodsoorzaak niet meer worden vastgesteld. Daarom is ook niet bewezen dat de verdachten schuldig zijn aan zijn dood.
Vrijspraak voor moord op Tim Benningshof, www.rijnmond.nl, 21 juni 2010.